Toplumda Vicdani Ret kavramı diye birşey vardır. Öldürmeyeceksin, düşman olsa da onunda yaşama hakkı vardır şeysi...Karşında bir zorunluluk vardır ve sana der, askere gideceksin! Eğitim alacaksın ve sonra düşmanla savaşmak için hazır olacaksın? İyi de peki düşman kim? Neden ona sen düşman dedin diye? insan evladında soru sorma (d)evreleri başlar.Kısa bir süre sonrada bu (d)evreler yanma tepkisi oluşturur...
Kimse kimseye öldürme hakkına sahip değildir. Keza hiç kimsede ortaya sınırlar koyup, bu sınırlar için başkalarını savaştırma hakkına erişemez. Her ne kadar kanunlar bunları istedikleri kadar baskıcı bir şekilde sunsa da, karşı taraf bunu ret etme hakkına sahiptir...
'' efendim, yıllardır ben bu ırka zulüm ettim, kendi ırkımı şu dakika itibariyle ret ediyorum ve şu dakika itibariyle Vicdani Retçiyim ''
Sorunu Vicdan olarak açtık, o zaman diyebilir miyiz ki biz insanlara? Yıllardır zulüm ettiğimiz bir ırkın, yanında olduğumuzu ve onlar gibi yaşayabileceğimizi, deme hakkı vardır?. Hatta o ulusun, halkın kültürünü benimseyebilir, yaşayabilir. Hiç bir insan evladı kalkıp '' sen bunu yaşama hakkına sahip değilsin, kardeşim, kanında bu ırk yok '' diyemez! Bir ırkı, ırk yapan kan değil, kültürel yaşamlar değil midir? Kan nedir ki dostlar, insan vücudu içerisinde damar vasıtasıyla dolaşan bir sulu maddedir... Ama kültür öyle değildir... Kazanımları ve kuşaktan kuşağa aktarımı çok zordur. Birçok şey ile mücadele eder. Savaşır belki yenilir/yener ancak Kültürünü değiştirmemek için direnir... İşte o zaman bir millet, bir ırk oluşmuş olur ve benimsediği içindir ki zaten o millete mensup olur...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder